Haren: Column De Journalist: 'De Kiezer heeft altijd gelijk.'

Geplaatst door redactie op 19/03, 13:20 uur.

De Journalist zat te schrappen. Hele alinea’s verdwenen uit zijn Word-document. “Wie zegt me dat dit waar is?” vroeg hij zich af.

Soms vond De Journalist het een hele verantwoordelijkheid om dingen op te schrijven. Ondanks zijn zorgvuldigheid konden er wel eens een vreemde fouten in een artikel sluipen. Zoals laatst. Toen eiste iemand dat een heel artikel niet doorging. “U schrijft dat ik woedend ben, en dat ben ik helemaal niet! U schrijft dat alleen maar omdat u een sensatiejournalist bent!” meende de geïnterviewde na lezing van het conceptartikel.

De Journalist las zijn aantekeningen van het interview nog eens door. En inderdaad. De geïnterviewde bleek driemaal het woord ‘kwaad’ te hebben gebruikt, tweemaal ‘boos, eenmaal ‘laaiend’ en eenmaal ‘razend.’ Daaruit had De Journalist duidelijk ten onrechte de conclusie getrokken dat de man woedend was.

‘Hoe kan ik me zo vergissen?’ dacht De Journalist en schrapte ‘woedend.’ ‘Hij veranderde het in ‘teleurgesteld,’ want dat had de geïnterviewde ongetwijfeld bedoeld. Maar ook dat wist De Journalist niet zeker. ‘Was ik maar De Kiezer’ dacht De Journalist. ‘Want De Kiezer heeft altijd gelijk.’

De afgelopen tijd had De Journalist vaak kennis genomen van de mening van De Kiezer. En, dat moet gezegd, vaak met verbazing.

Eigenlijk, vindt De Journalist namelijk, gaat het best goed met Haren. De hele aarde verkeert in een diepe crisis, voor de rand van de afgrond weggerukt. Complete landen gingen failliet. Met Nederland gaat het echter wonderbaarlijk goed. Ja, er moet bezuinigd worden, maar onze economie behoort tot de beste van de wereld. En daarbinnen gaat het bijzonder goed met de provincie Groningen. ‘Never change en winning team,’ zou je kunnen zeggen. Maar De Kiezer wil verandering.

Dat werd in aanloop naar de verkiezingen al duidelijk. De gemeente Haren had weinig geld op de plank door de vele investeringen: De Kiezer boos. ‘Ik ben benieuwd wie wethouder wordt van Financiën. Of moet ik zeggen van de failliete boedel. Deze mag dan de beerput opentrekken,het glazen paleis aan het Raadhuisplein!’ schreef De Kiezer op www.harenerweekblad.nl.

Korte tijd later leek Haren 1 miljoen over te hebben. De Kiezer ook boos: ‘De WOZ verhogen, de Rioolbelasting verhogen, nog veel meer geld over de balk laten smijten naar allerlei vriendjes van de ambtenaren, ja ja....ook deze verkiezingsstunt kennen we van de wethouder,’ vond De Kiezer nu.

Terwijl De Journalist zich nog vertwijfeld aan het afvragen was, wat er nu eigenlijk aan de hand was met de gemeentefinanciën, het De Kiezer zich er kennelijk al flink in verdiept en zich een verstandig en genuanceerd oordeel gevormd.

Ook had De Kiezer zich een helder oordeel over de spoortunnel, een van de pronkstukken van het college. ‘De tunnel moet er niet komen. De mensen kunnen wel een stukje lopen ,’ oordeelde De Kiezer kort maar krachtig. De Journalist dacht –net als het College - dat het mooi was dat er na een jaar of tien praten eindelijk een tunnel naar Oosterhaar kwam, omdat de spoorwegovergangen zo gevaarlijk zijn. Bovendien, dacht De Journalist, komen er de komende jaren twaalf treinen per uur over het spoor, waardoor die overgangen bijna altijd dicht zijn.

Maar weer had De Journalist zich deerniswekkend vergist. Want: De Kiezer heeft altijd gelijk. Die maakte dat ook heel duidelijk in een andere bijdrage: ‘Het is ook zo erg om even iets meer dan 3 minuten om te fietsen of 5 minuten om te lopen. Wat zijn we toch allemaal weer lekker lui tegenwoordig.’

De mooiste reactie vond De Journalist nog toen De Kiezer op de lokale televisie zijn oordeel over de tram samenvatte. “Daar ben ik tegen, want die tram is er pas over vier jaar, en dan woon ik hier niet meer. Je moet aan jezelf denken, tenslotte…”

‘Dat is nog eens een heldere gedachtegang,’ dacht De Journalist, ‘daar kan de politiek wat mee…Misschien wil ik nog wel eens wethouder worden, want wat moet het toch heerlijk zijn, om je vier jaar lang met hart en ziel in te zetten voor de publieke zaak. Bovendien wordt je gewaardeerd voor je daden, door een baas die zich zo’n gefundeerd oordeel over je verdiensten vormt en nooit fouten maakt.’

De Journalist

Categorieën: redactie