Haren: Slijptrein veroorzaakt nachtelijke geluidsoverlast in Glimmen

Geplaatst door redactie op 07/03, 12:53 uur.

Een ‘slijptrein’ veroorzaakt veel nachtelijke geluidsoverlast. De bewoners willen een betere dialoog met de gemeente.

Omwonenden van het rangeerterrein in Glimmen zijn ontevreden over de manier waarop hun klachten over geluidsoverlast door de gemeente zijn afgehandeld. Berend Tirion: We hebben erg veel last gehad van lawaai van het spoor. Maar we zijn vooral teleurgesteld over de manier waarop we behandeld zijn door de gemeente.’

Het begon allemaal half november. Omwonenden van het spoor in Glimmen hoorden opeens allemaal rare geluiden in de nacht. Harde geluiden. Toen ze een kijkje namen zagen ze dat er rare treinen op het spoor stonden. Johanna Nijlunsing: “Als er vroeger iets stond te veranderen op het spoor, dan ontvingen we altijd van te voren netjes een informatiebrief. Soms ging het om dingen die vervelend waren, maar zo konden we er in ieder geval rekening mee houden. Dit keer wisten we van niets. Gelukkig zag het er wel tijdelijk uit.” Everdien Geertman: “Nu bleek het te gaan om een zogenaamde. slijptrein. Die wordt gebruikt om ’s nachts onderhoud aan het spoor te plegen. Dat betekende dat het ding rond half twaalf ’s avonds vertrok, en tussen vier en vijf ’s morgens terug kwam. Dan werd hij met veel lawaai drie keer op en neer gerangeerd. Eenmaal ging er zelfs een half uur lang een toeter af, die tot in Haren te horen was.”

Continue bromtoon

Het was gedaan met de nachtrust en ook overdag thuiswerken werd zo goed als onmogelijk door het lawaai. Johanna: “We werden ook geconfronteerd met een permanente, lage bromtoon. We wisten niet waar hij vandaan kwam, maar diegenen van ons die overdag thuis zaten te werken kregen er hoofdpijn van. Ik ben een keer naar de trein toegelopen. Ik kreeg geen contact met de mensen die er bezig waren. Ze negeerden me.”

De bromtoon bleek een generator te zijn, die dag en nacht draaide. Berend: “We zijn wel wat gewend, dus we dachten dat het allemaal wel over zou gaan. Dat deed het ook, ongeveer drie weken geleden. Tot het anderhalve week geleden weer begon. Kennelijk had dat op ons allemaal hetzelfde effect. Iedereen hier had het er over. We hebben contact gezocht met de gemeente. Daar werden we echter van het kastje naar de muur gestuurd.”

Hamers

Johanna belde met de gemeente. Die bleek er niet achter te kunnen komen wie de verantwoordelijke opdrachtgever voor de trein was. Berend belde de provincie, die de gemeente als verantwoordelijke aanwees. En er kwam nieuw lawaai bij: ’s morgens vroeg begonnen treinwerkers met grote hamers tegen de wielen van de trein te slaan. Oorverdovend.

De reactie van de handhavingsambtenaar van de gemeente: “Welke wet wordt er overtreden?” Van klachten was de gemeente niets bekend, en de klachten aan verantwoordelijken doorgeven wilde betreffende ambtenaar ook niet.

Johanna: “Toen heb ik foto’s en geluidsopnames gemaakt. Daarmee ben ik naar hem toegegaan. De ambtenaar draaide nu om als een blad aan de boom. De klachten waren hem nu opeens wel bekend. Hij zei ‘Hier hebben we vergunning voor gegeven. De gemeente heeft weloverwogen besloten om omwonenden niet te informeren, omdat we bang waren voor onrust in de buurt.”

Ik was nogal verbaasd, omdat hij een uur eerder had gedaan alsof hij van niets wist. In alles wat hij deed, reageerde hij verkeerd, ik werd steeds bozer. Ik ben in de hal van het gemeentehuis opgevangen door een vriendelijke receptioniste. Daarna ben ik onze buurt in gegaan. Toen ik daarna weer thuis kwam, zat opeens die ambtenaar daar! Nu werden er opeens allerlei excuses aangeboden. We hebben er bijna twee uur over gepraat.”

Geen vergunning

Everdien: “De ambtenaar zei dat ik de vergunning wel mocht zien ‘maar er stond toch niets in.’ Er mocht tussen 1 en 3 uur lawaai gemaakt worden, maar er zou geen overlast zijn. Ik vond dat men kennelijk een blanco cheque had getekend. Toen ik er een tijdje over na gedacht had, wilde ik die vergunning toch wel eens zien. Ik belde nog eens. Toen ik zei dat ik de vergunning wilde zien, bleef het heel lang stil aan de andere kant van de lijn. Die vergunning bleek er helemaal niet te zijn! Op een gegeven moment werd ik zo boos dat ik de hoorn op de haak heb gegooid. Trouwens, een van de gesprekken daarna, deed een ambtenaar dat. Er bleek wel mailverkeer te zijn geweest tussen de gemeente en Prorail. Toen ik zei dat ik dat dan wel wilde zien, bleek meneer geen tijd te hebben. Later heb ik twee stukjes van hem gehad.”

Berend: “Er was alleen mailverkeer over de slijptrein geweest. Ik denk dat de geluidsoverlast ambtshalve gedoogd is. Onduidelijk was in ieder geval wie de opdrachtgever nu precies was. Prorail huurde een bedrijf in, dat een bedrijf in huurde, enzovoorts. Zoiets. Nu belooft men ons dat de geluidsoverlast niet lang meer duurt, dat de trein half maart naar het station van Leeuwarden gaat. Daar zou een opstellocatie voor de trein gebouwd zijn. Toevallig hebben ze pech: ik werk bij het station in Leeuwarden in een hoog gebouw. Daardoor kan ik zien dat er daar helemaal niets gebouwd wordt, dat op de aanleg van zo’n plek lijkt.”

De bewoners blijken verbaasd en teleurgesteld over de houding van de gemeente. Ze sturen nu een brief aan de het college van B&W met een verzoek om duidelijkheid. Berend: “Het gaat ons er om dat de dialoog tussen ons en de gemeente verbeterd. Inmiddels hebben we al drie verschillende verhalen over de vertrekdatum van de slijptrein gekregen. We willen graag duidelijkheid.”

Categorieën: redactie